خانه / وسیله‌های نقلیه برقی / خودرو برقی / نقد و بررسی تویوتا پریوس پرایم 2017

نقد و بررسی تویوتا پریوس پرایم 2017

تویوتا پریوس پلاگین پرایم، پریوس بهتری است، اما با چه قیمتی؟

نکته ی مثبت:  قدرت هیبریدی پلاگین، تویوتا پریوس پرایم را انعطاف پذیرتر و کاربردی تر از مدل استاندارد کرده است. این مدل به ازای هر بار شارژ 40 کیلومتر مسافت را در حالت EV طی می کند، و میزان مصرف سوخت آن در هر 100 کیلومتر تا 1.77  لیتر قابل کاهش است.

نکته ی منفی:  باتری های مدل پرایم، وزن قابل توجهی به محصول اضافه کرده و به میزان قابل توجهی فضای صندوق عقب را تنگ می کند. نسخه ی عمودی تکنولوژی داشبرد تویوتا بی جهت پیچیده است.

نکته اصلی:  خودروی پریوس پرایم 2017 تویوتا به دلیل افزایش مسافت پیمایشی الکتریکی اش، میزان قابل ملاحظه ای انعطاف پذیری و کارایی به مدل اقتصادی پریوس می افزاید، اما جزئیات آن،  استفاده از این محصول را خسته کننده تر می کند.

باور کنید یا نه، من طرفدار مدل استاندارد تویوتا پریوس هستم، اما اگر قول بدهید که به کسی نگویید، اعتراف می کنم که درحال دوباره فکر کردن بر روی این موضوع هستم. تویوتا در طول 4 نسل، به اصلاح و بهبود خودروی هیبردی خود پرداخته و آن را به یک ماشین با مصرف سوخت کم در حالت غیربرقی تبدیل کرده است. (بعد از خودروی جدید هیبرید هیوندایی یونیک در رده ی دوم قرار می گیرد). البته، افزودن سیستم برقی به این معادله _ و تمام مزایایی که یک پلاگین هیبریدی به همراه دارد_ این مدل را مطلوب تر می کند.

تویوتا نه تنها یک پلاگ و یک باتری بزرگ تر به مدل 2017 اضافه کرد، بلکه تغییراتی خوب و بد نیز در تکنولوژی بدنه، سبک بصری و خصوصیات دیگر خودرو اضافه کرد.

در آخر، از بعضی لحاظ می توان گفت که تویوتا پریوس پرایم، بیشتر می توانست یک خودروی لیفت بک استاندارد باشد تا یک ماشین معمولی؛ البته می توانست پریوس بهتری نیز باشد. مطمئنم که کمی گیچ شده اید، پس اجازه بدید توضیح بدهم.

 

پرایم پلاگین هیبرید

آنچه در کاپوت این خودرو است، بیسار شبیه به مدل هیبریدی Synergy Drive (HSD) تویوتا است. سیستم این خودرو شامل  یک موتور 4 سیلندر آتکینسن 8/1 لیتری و هم چنین یک موتور برقی 53 کیلو واتی است. موتور بنزینی، قدرتی معادل 95 اسب بخار و 142.4 نیوتن متر گشتاور را تامین میکند، موتور برقی به این ترکیب 71 اسب بخار و گشتاور 162.7 نیوتن متر می افزاید. حداکثر قدرت سیستم 121 اسب بخار است، چرا که در واقع ریاضیات خودوروی هیبریدی به آسانی عمل جمع نیست؛ حداکثر گشتاور سیستم محاسبه نشده است.

تولید نسخه ی پلاگین تویوتا پریوس به این معناست که مدل پرایم برای بهره گیری بهتر از پلاگین و شارژر خود به ظرفیت برقی بیشتری نیاز دارد. بنابراین تویوتا مدل PHEV (Plug-in Hybrid Electric Vehicle)این خودرو را به یک بسته باتری لیتیوم یونی 8/8 کیلووات ساعتی تجهیز کرده است. (برای مقایسه: باتری مدل استاندارد این خودرو تنها 75/0 کیلو وات ساعت ظرفیت دارد.) حال، تمام ظرفیت اضافه ی باتری باید در جایی گذاشته شود، در این خودرو، باتری در صندوق عقب قرار گرفته که گنجایش آن را به طرز قابل توجهی کاهش می دهد. رانندگان این خودروی پلاگینی تنها 560 لیتر (برای مقایسه: در مدل استاندارد 702  لیتر گنجایش وجود دارد) فضا در پشت صندلی های ردیف دوم دارند، البته اگر بخواهند وسائل خود را از طریق کاور صندوق عقب از دید بقیه پنهان کنند، فضای کمتری خواهند داشت.

آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) تایید کرد که با هر بار شارژ مجدد باتری این خودرو، حدوداً 40 کیلومتر مسافت بدون بنزین طی می شود. باتری تویوتا پریوس در صورت خالی بودن، با سرعت مرحله 2، در عرض 2 ساعت پر می شود.

EPA برآوردی از هزینه ی سوخت ترکیبی نیز ارائه کرد. به این صورت که این خودرو برقی در ابتدا 1.77 لیتر در 100 کیلومتر مصرف می کند و پس از خالی شدن شارژ باتری، به ازای هر 4.35 لیت، 100 کیلومتر مسافت خواهد پیمود. من با طی مسافتی در حدود 80 کیلومتر در هفته، به طور میانگین به ازای هر 100 کیلومتر، بین 2.61 تا 2.94 لیتر بنزین مصرف کردم، که با شارژ مداوم و رفت و آمد کمتر در اتوبان، می توانستم رکورد مصرفی بهتری نیز داشته باشم.

حس رانندگی حالت EV

ممکن است اشتباه کنم، اما فکر میکنم PHEV با وجود نیروی الکتریکی باتری و همچنین با علم به اینکه ظرفیت مطلوبی دارد، از سخاوت بیشتری برخوردار است. در حالت EV هم، این خودرو به دلیل شتاب قوی آن و گشتاور سریع ماشین برقی که موجب واکنش سریع سوپاپ ها می شود، نسبتا قابل اطمینان است.

کارایی اضافی این خودرو مطلوب است، اما انعطاف پذیری PHEV نیز قابل قدردانی است. برای مثال، من مجبور نبودم در همان اول از 40 کیلومتر محدوده ی EV  استفاده کنم. ما می توانیم با فشردن یک دکمه از بین سه حالت برقی، اتومات و هیبرید یک گزینه را انتخاب کرده و با این انتخاب در پایان اتوبان و ورود به منطقه ی شهری بر کارایی کلی خودرو اثر بگذاریم. یا این انتخاب را به عهده ی کامپیوتر خودرو بگذاریم.

پرایم در حالت عملیات بنزینی- برقی دقیقا آن طوری است که انتظار می رود: یک پریوس سنگین تر. علارغم استفاده از کامپوزیت های سبک وزن در بدنه ی خودرو، باتری های اضافی، وزنی معادل 300 پوند به محصول می افزاید. در حالت هیبرید، گشتاور الکتریکی کمتر آشکار است، بنابراین وزن خودرو در سرعت گرفتن ماشین در سربالایی، عبور از اتوبان یا دور زدن کاملا حس می شود.

 

صفحه ی نمایش براق

علاوه بر تغییرات باتری و پلاگ، بزرگترین تغییر تویوتا پریوس در داشبورد اتفاق افتاده است، که البته تغییر جالبی نیست. تویوتا این هیبرید پلاگین را به یک صفحه ی نمایش رنگی 11 اینچی عمودی مجهز کرده است. این قطعه یک واحد نمایشی پر زرق و برق با رنگ های روشن است که توجه مسافران را جلب می کند.

این صفحه ی نمایش در نور آفتاب دیده نمی شود و نور را منعکس می کند؛ بنابراین ما یک صفحه ی نمایش بزرگ داریم که در نصف روز به دلیل نور آفتاب غیر قابل استفاده است. در شب، حتی در تیره ترین تنظیمات نیز، صفحه زیادی روشن است.

رابط کاربر در همه جای خودرو است. در پس زمینه ی صفحه ی اصلی یک نقشه ی بزرگ وجود دارد؛ ویجتی که در این خودرو تعبیه شده دسترسی به منبع صوتی، کنترل آب وهوا و مقصد را آسان می کند. این نقشه در داخل شهر به هم میریزد و سر و صدای بصری بسیاری در رابط ایجاد می کند، که در نتیجه ی آن یافتن موقعیت بر روی نقشه بسیار دشوار شده و راننده در اطراف سرگردان می شود.

علاوه بر این آشفتگی بصری، شکایات بسیاری درباره ی سیستم استاندارد Entune تویوتا مطرح شده است، در منوی این سیستم کارهای ساده ای مثل تغییر ایستگاه رادیویی، بسیار پیچیده انجام می شود.

خیر، منحنی یادگیری غیر قابل تحمل نیست. من تا پایان هفته به نقطه ای رسیدم که می توانستم بدون ترس از تصادف از سیستم استفاده کنم، اما هرگز این سیستم را دوس نداشتم و حقیقتا سیستم پیریوس استاندارد را ترجیح می دهم. این سیستم حداقل دیگر مرا گمراه نمی کند. من از صفحه ی گسترده نفرت ندارم، مدل Sensus ولوو نیز صفحه ی بزرگی دارد که البته به لطف طراحی بهتر، کاربرد آسانتری دارد.

کمک راننده و هشدارهای الکترونیک

علاوه بر فناوری داشبورد، هشدار صوتی تویوتا پریوس پرایمر نیز مرا آزار می دهد. من می توانم بفهم که یک خودرو برای یک نقطه ی کور یا برای هشدار ترافیکی در عقب بوق می زند. حتی هشدار به هنگام خروج از خط را نیز درک می کنم. اما نمی توانم بفهمم چرا این خوردو در هنگام استفاده از دنده عقب بوق می زند و جالب است که بر خلاف بقیه ی هشدارها، راهی برای خاموش کردن هشدار دنده عقب وجود ندارد، این صدا پارک کردن را حتی نفرت انگیزتر هم می کند.

در ستون نکات مثبت خودرو می توان به مجموعه ای از ویژگی ها اشاره کرد که به راننده کمک می کند. در این خودرو دو گزینه ی کروز تطبیقی (مورد استفاده در ترافیک) و فرمان جلوگیری از خروج از خط تعبیه شده است، که هر دوی این گزینه ها در صورت گمراه شدن به خاطر صفحه نمایش افتضاح داشبرد، به کار خواهند آمد. این خودرو به سیستم پارک موازی نیمه خودکار نیز مجهز است. من واقعا طرفدار این امکان هستم، اما تنها باری که آن را امتحان کردم، خودرو چرخ خود را محدود کرد. ممکن است این حادثه یک اتفاق باشد، اما من قبلا چنین چیزی ندیده بودم و در بقیه موارد آزمون، خودم پارک کردم.

یک پریوس بهتر، اما نه یک خودروی بهتر

تویوتا پریوس پرایم 2017 از نظر مکانیکی انتظارات مرا برآورده کرد. مصرف سوخت آن بهتر و اقتصادی تر از گذشته شده و در حالت EV بی صدا بودن ماشین بسیار لذت بخش است. من همچنین نحوه ی شتاب گرفتن پرایم و واکنش سوپاپ ها به گاز دادن در حالت الکتریکی را بسیار دوست دارم. تویوتا پایه ی خوبی برای ساخت هیبرید پلاگین داشته و نهایتا PHEV خوبی نیز تولید کرده است.

اگر این تحلیل در اینجا تمام می شد بهتر بود. اما لازم به ذکر است که تویوتا در عوض به تکنولوژی داشبوردش جزئیات غیر ضروری و محدودیت هایی افزوده است که وقتی با ویژگی های فیزیکی خودرو مثل وزن، و گنجایش ترکیب می شود، استفاده روزانه از آن را مشکل تر می کند.

قیمت پایه ی این خودرو از 27100 دلار آغاز و برای مدل های پیشرفته تا 33100 دلار نیز افزایش می یابد. در نهایت 885 دلار مالیات های ایالتی به آن افزوده شده که بهای نهایی خودرو 33985 دلار (دقیقاً قیمتی که ما این خودرو را برای تست تهیه کردیم) می شود. اگرچه، با وجود 4500 دلار اعتبارات مالیاتی و انگیزه ی خریداران خودروی پرایم، PHEV می تواند در رتبه ی بالاتری از HEV قرار گیرد. برای مثال، مدل پایه ی پرایم پلاس معادل 2085 دلار از قیمت شروع پریوس استاندارد ارزان تر است. بنابراین، اگر بتوانید تکنولوژی این خودرو را بپذیرید، مدل پایه ی پلاگین این خودرو به رانندگان اقتصادی با بودجه ی مشخص پیشنهاد می شود.

با این حال، شورلت ولت 2017، با پیمایش مسافت 80 کیلومتر بیشتر در حالت EV و فناوری MyLink به مراتب بهتر است، و خرید این خودرو به کسانی که به دنبال پتانسیل بیشتری برای صرفه جویی در درازمدت هستند پیشنهاد می شود که حتماً امید بیشتری به خودروی خود پیدا خواهند کرد.

 

منبع: cnet.com
آنتوان گودوین

شهاب رنجبر

نقد و بررسی تویوتا پریوس پرایم 2017
5 (100%) 1 vote

درباره Shahab Ranjbar

کارشناس برق الکترونیک و MBA در مدیریت توسعه سازمان و منابع انسانی.

همچنین مطالعه کنید

هیوندای آیونیک الکتریکی 2017 (EV) – نقد و بررسی

هیوندای آیونیک وارد بازار شد و پس از مطلب آشنایی با هیوندای آیونیک که بیشتر …

یک دیدگاه

  1. تویوتا پریوس یکی از زشترین خودروها از نظر طراحی داخلی و بیرونی است.به نظر من برای تویوتا اصلا خوب نبود.
    چنین محصولی را روانه بازار کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه − 4 =