خانه / وسیله‌های نقلیه برقی / خودرو برقی / کیا Niro 2017 – نقد و بررسی، عکس ها و مقایسه با رقبا

کیا Niro 2017 – نقد و بررسی، عکس ها و مقایسه با رقبا

کیا Niro که یک خودروی “Un-hybrid” نامیده می شود، ترکیبی از یک خودرو هیبرید و یک خودروی کراس اوور خیلی کوچک (ساب کامپکت) است که انتظارات مشتریان هر دو مدل خودرو را برآورده می کند. داخل این ماشین بسیار جادار است، صندلی های بلند ورود و خروج از خودرو را آسان می کند، و جلوی ماشین دید خوبی به جاده دارد. این خودرو یک موتور بنزینی و یک موتور برقی با خروجی 139 اسب بخار دارد؛ مصرف سوخت این خودرو در شهر 4.5 لیتر در 100 کیلومتر محاسبه شده است. اپلیکیشن های اپل و آندروید این خودرو استاندارد است. تکنولوژی ایمنی کیا Niro شامل، نمایش نقطه ی کور، کروز کنترل تطبیقی، و هشدار خروج از خط است.

آیپاد اولین MP3 پلیر نبوده، نسل هزاره نیز اولین افرادی نبودند که دوربین را به طرف خود عکاس نشانه رفته اند، کیا Niro 2017 نیز اولین خودروی کراس اووری نیست که موتورهای برقی و بنزینی را در زیر یک کاپوت قرار داده است. اما همان طور که اپل گوش کردن به  موسیقی به صورت  دیجیتال را در همه جا ترغیب کرده و نسل رسانه های اجتماعی تمام اینترنت را پر از عکس های سلفی کرده است، کیا Niro نیز یکی از خودروهای کراس اوور هیبریدی است که به پذیرش عموم رسیده است.

دوازده سال پس از اینکه فورد گزینه ی موتور برقی را به مدل Escape افزود (و 5 سال بعد از اینکه خودرو سازان مانع این پیشنهاد شدند)، خودروی کوچک و هیبریدی کیا Niro پا به میدان گذاشت. Niro که بر اساس معیار EPA (آژانس حمایت از محیط زیست) مصرف سوختی معادل 4.7 لیتر در صد کیلومتر دارد، انتظارات بسیاری از مردم از خودروی هیبرید را برآورده کرده است. قیمت این خودرو از 23785 دلار آغاز شده، و قیمت پایین تری نسبت به نسیان روگ هیبرید با مصرف 7.1 لیتر و تویوتا RAV4 هیبرید با مصرف 7.4 لیتر در صد کیلومتر دارد. این خودرو حتی از پادشاه سبز یعنی تویوتا پریوس نیز 575 دلار ارزان تر است. و اگر راندن پریوس از نظر مد همانند پوشیدن یک ژاکت بر روی یقه اسکی است، رانندگی با کیا Niro مثل پوشیدن شلوار جین با یک پلیور سه دکمه است – استایلی معمولی رو به پایین اما طبق مُد و تا حدودی مقرون به صرفه. ما با هر دو نوع Niro EF و Touring رانندگی کردیم تا دلیل رده بندی مصرف سوخت متفاوت این دو مدل از نظر EPA را متوجه شویم.

یک خودرو، سه رتبه ی مصرف انرژی مختلف

Niro بر اساس سطح تریم مدل های خود یکی از برچسب های EPA را دریافت می کند. مدل FE (سوخت کارآمد) با مصرف سوخت 4.7 لیتر در صد کیلومتر با صرفه ترین مدل این خودرو است، در حالی که مدل Touring  مصرفی معادل 5.5 لیتر در صد کیلومتر دارد. مدل های متوسط LX و EX هر دو در رده بندی مصرف 4.8 لیتر در صد کیلومتر قرار دارند.

تفاوت مدل ها اساسا محصول جزئیات متفاوت در میزان مصرف انرژی است. بیشتر ماشین ها تنها یک برچسب مصرف سوخت دارند، چرا که تمام سطوح تریم را در یک تست گنجانده و همان یک تست سطح مصرف معمول ترین مدل را ارائه می کند، اما کیا این مدل را با سه برچسب جداگانه ارائه کرده تا برای مدل سبک تر آن که امکانات کمتری دارد، آمار مصرف پایین تری را ارائه دهد. همانطور که قبلاً به آن اشاره کردیم: حداقل امکانات ممکن از نظر قانونی در این مدل قرار داده شده است.

یافته های عملی می گویند که تمایزی بین میزان مصرف سوخت مدل های FE و Touring وجود دارد، هر چند که این تفاوت بر اساس محاسبات EPA کمتر از 0.8 لیتر است. بنابر استفاده ی خود ما، مدل FE به طور میانگین 6.3 لیتر در صد کیلومتر و مدل Touring، 6.7 لیتر در صد کیلومتر مصرف دارد. این ارقام با سرعت 120 کیلومتر در ساعت و در اتوبانی320 کیلومتری به 5.6 لیتر برای FE و 6 لیتر در صد کیلومتر  برای Touring می رسد.

اگر فکر می کنید مصرف 6.3 لیتر نسبت به 4.7 لیتر در صد کیلومتر اختلاف بسیار زیادی است، باید بدانید این مقدار مصرف هم برای یک خودروی کراس اوور بسیار خوب و قابل توجه است. عملا هیچ خودروی دیگری با این سطح از مصرف انرژی وجود ندارد، مگر اینکه بخواهید با یک خودروی تمام الکتریک رانندگی کنید. برای مثال C-Max فورد مصرفی معادل 32 mpg دارد، این رقم در تویوتا RAV4 31 mpg در Sportwagon ولوکس واگن با دیفرانسیل جلو و دنده ی اتومات 26 mpg می باشد.

خرید Touring به مبلغ 30545  دلار با مصرف کمتر انرژی، به اولویت بندی خریدار بستگی دارد. مدل FE با تجهیزاتی از قبیل رادیوی ماهواره ای، کنترل آب و هوای دو مرحله ای، و یک صفحه ی لمسی 7 اینچی با نرم افزارهای Android auto و carplay Apple بسیار مناسب و شیک به نظر می رسد. ما فقط یکی از نشانه های چیپ بودن در این خودرو دیدیم، که آن هم در صندوق عقب پنهان شده است. کیا در مدل FE  پوشش صندوق عقب را حذف کرده و یک پنل نازک با اندازه ی نا مناسب را جایگزین آن کرده است، در مدل Touring این قسمت با کفی های موکتی ماشین پوشانده شده است. البته، مدل Touring ویژگی های دیگری دارد که از جمله ی آنها می توان به تهویه و گرمایش صندلی های جلو، صندلی های چرمی، استارت دکمه ای و سان روف اشاره کرد، اما هر دوی این مدل ها به یک جلو داشبورد زیبا، مناسب با کنترل مستقیم و کیفیت قابل توجه مجهز هستند.

ضد پریوس

نیروی الکتریکی هیبرید کیا Niro، یک نمونه ی نسبتا ساده است که به یک موتور/ژنراتور برقی متصل به محور ورودی گیربکس اتوماتیک دو کلاچی 6 سرعته شده است. همچنین، یک کلاچ بین موتور 4 سیلندر خطی6/1 لیتری و موتور الکتریکی 43 اسب بخاری قرار دارد، که در تئوری امکان استفاده از آن در حالت رانندگی کاملاً الکتریکی فراهم شده، اما این کلاچ در عمل تنها موجب شکاف های آنی در نیروی محرکه الکتریکی شده و عملا موتور 43 hp به موتور 4 سیلندری 6/1 لیتری آن کمک می کند. یکی از مزایای کلیدی این سیستم این است که شبیه به یک خودرو بنزینی معمولی عمل می کند، البته با یک همبستگی قابل پیش بینی بین سرعت خودرو و دور موتور. و شما صدای غرش تویوتای دو موتوره ی سینرژی هیبرید دنده ستاره ای را در این خودروی کیا Niro نمی شنوید.

ما در بررسی های چندگانه ی خودروهای نمونه ی کیا Niro، متوجه کاهش های مداوم سرعت و پالس هایی شدیم که از نیروی الکتریکی می آید، این اتفاق احتمالا به دلیل تقلای کنترل کننده ی نیروی برق برای ترکیب یکپارچه ی گشتاور اتوموبیل و موتور است. این پالس های آرام، هرگز ناگهانی و شدید نیستند، و بعضی از رانندگان اصلا متوجه ی این ضربات نمی شوند چرا که همانند پالس های ناشی از تغییر دنده های اتومات است. البته این پالس ها به اندازه ای احساس می شود که اصلاح این مورد از سوی کیا را تضمین کند. خریداران در زمان تست خودرو باید به این نکته توجه کرده و تعیین کنند که آیا این ایراد در مسیرهای طولانی آنها را اذیت می کند یا خیر.

به جر مورد فوق، رانندگی با کیا Niro  مطابق با تمام خودروهای هیبریدی است، یعنی همراه با کارایی بالا. حالت اکو به صورت پیش فرض موجب سبک تر شدن دنده به نسبت حالت اسپرت یا ریسینگ می شود. امکان استفاده از این گزینه با فشردن بیشتر پدال گاز و یا تغییر دنده به حالت اسپرت میسر است، اما ما شرایط رانندگی با حالت استاندارد را ترجیح می دهیم.

قدرت کلی ضعیف – فقط 139 اسب بخار- باعث شتاب کم ماشین شده است. مدل FE در عرض 9.1 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می رسد، این زمان در مدل Touring به 9/9 ثانیه افزایش می یابد. این اختلاف 8/0 ثانیه ای بیشتر از اختلاف وزنی 71 کیلوگرمی بین این دو مدل می باشد؛ اما این اختلاف گفته ی ما مبنی بر حرکت چالاک تر FE در ترافیک را تایید می کند. تنها توضیح ما در مورد این اختلاف این است که بخش عمده ی وزن اضافه شده در  Touringبه دلیل تایرهای 18 اینچی این مدل است، بنابراین نیروی الکتریکی باید به صورت گردشی و و طولی به این حجم سرعت بخشیده تا خودرو حرکت کند.

هر دو مدل از کیفیت سواری دلپذیر برخوردار هستند؛ در این دو مدل ناصافی های جاده ای، ترك ها و شیب ها از سایر خودروهای كیا کمتر احساس می شود. فرمان این خودرو و کنترل آن بیشتر شبیه به ماشینی با بادی رول آرام است. درجه ی چسندگی FE و Touring به جاده به ترتیب 82/0 و 90/0 g است که این میزان چسبندگی در خودرویی بدون آرم پورشه بر روی کاپوت آن بی نظیر است. Touring این مزیت را با تایرهایی پهن تر از تایرهای FE دارد که بیشتر به زمین می چسبد و در مقابل لغزنده بودن جاده مقاومت بیشتری با توجه به تایرهای میشلین خود نشان می دهد.

تعریف “کراس اوور”

میزان مصرف سوخت و نحوه ی کنترل فرمان و رانندگی با Niro غیر عادی نیست. این امکان با این حقیقت که کیا از ابهام در لغت کراس اوور بهره می برد، میسر می شود. Niro تنها بر اساس سطحی ترین تفاسیر یک کراس اوور محسوب می شود: یک واگن دو بخشی با یک روبان پلاستیکی سیاه در دور تا دور لبه ی پایینی و یک جفت میله ی باربند مشکی بر روی سقف. این خودرو دو دیفرانسیل نیست و ترخیص این خودرو از گمرک زمینی همانند بیشتر خودروهاست.

اگر به دنبال یک نقطه ی قوت هستید، باید بدانید که ارتفاع صندلی کیا Niro بین خودروی عادی و کراس اوور است. ارتفاع 58.7 سانتی متری صندلی های نیرو بین ارتفاع خودرو های معمولی (بین 48.3 تا 50.8 سانتی متر) و کراس اوورهای معمولی (68.6 تا 71.1 سانتی متر) است. از نظر ما، ارتفاع صندلی به گونه ای است که ورود و خروج از ماشین را آسان می کند، اما ارتفاع چندان زیاد نیست که احساس سرگردانی در گوشه ی خودرو داشته باشید. افرادی که از خودروهای با صندلی های بلند تر مثل Honda CR-V (با 12.7 سانتی متر ارتفاع بیشتر) یا تویوتا RAV4 (10.2 سانتی متر بلندتر) استفاده می کنند، بر خلاف ما فکر می کنند.

کیا Niro، تقریباً 25.4 سانتی متر کوتاه تر از کراس اوررهای کامپکت استاندارد است. یکی از فاکتورهای اصلی مدل FE وزن کم 1410 کیلوگرمی آن است که موجب مصرف سوخت کمتر می شود. علارغم بدنه ی کوتاه این خودرو، فضای کافی برای سر و پاهای سرنشینان بزرگ سال در عقب ماشین فراهم است. البته این امکان در نتیجه ی کوچک شدن فضای صندوق میسر شده است، به گونه ای که صندوق عقب این خودرو به اندازه ی 6 چمدان بزرگ جا دارد، حال که در صندوق Honda CR-V 10 چمدان برزگ جای می گیرد.

کیا Niro یک نمونه ی  کمیاب از خودوری برقی- بنزینی است که توجیهی احساسی برای دلایل منطقی خرید یک خودروی هیبرید ارائه می دهد. این خودو علاوه بر قیمت مناسب، کارایی و سودمندی، ظاهر شیک و مطابق مدی دارد. با ترکیب زبان طراحی دقیق کیا بر راس فاکتورهای یک کراس اوور مرسوم، Niro به مثابه ی یک تویوتا پیروس است که از ظاهر آن در خیابان خجالت نخواهیم کشید.

 

منبع: caranddriver.com

کیا Niro 2017 – نقد و بررسی، عکس ها و مقایسه با رقبا
Rate this post

درباره Shahab Ranjbar

کارشناس برق الکترونیک و MBA در مدیریت توسعه سازمان و منابع انسانی.

همچنین مطالعه کنید

هیوندای آیونیک الکتریکی 2017 (EV) – نقد و بررسی

هیوندای آیونیک وارد بازار شد و پس از مطلب آشنایی با هیوندای آیونیک که بیشتر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 + 16 =