خانه / وسیله‌های نقلیه برقی / خودرو برقی / پذیرش آغاز انقلاب خودروهای الکتریکی توسط خودروسازی‌ها

پذیرش آغاز انقلاب خودروهای الکتریکی توسط خودروسازی‌ها

انقلاب خودروهای الکتریکی اخیراً ماه‌های شلوغی را پشت‌سر گذاشته است. سیاستمداران درحال اعلام برنامه‌های خود برای از دور خارج‌کردن وسایل نقلیه بنزینی بوده‌اند و خودروسازی‌ها میلیارد‌ها دلار صرف پروژه‌های الکتریکی‌سازی کرده‌اند. تا این لحظه همگی در رقابت شدیدی برای اعلام اطلاعیه‌های خود هستند، شامل این‌که درحال توسعه‌‌ی چند وسیله‌ی نقلیه الکتریکی هستند، چقدر سرمایه‌گذاری کرده‌اند، آیا تولیدات خود را تماماً الکتریکی خواهند کرد، و چه موقع. بطور ناگهانی هیچ‌کس نمی‌خواهد از قافله عقب بماند، و چرا که نه؟ نوکیا و بلک‌بری می‌توانند شهادت دهند که در اینصورت، چه‌چیز در انتظار آن‌هاست.

در گذشته، خودروسازی‌های تثبیت‌شده در رابطه با الکتریکی‌سازی بسیار محافظه‌کارانه عمل می‌کردند؛ بسیاری از آن‌ها به‌سادگی ترجیح می‌دادند که تنها نظاره‌گر پیش‌روی آن باشند. درمجموع، سرمایه‌گذاری‌هایشان در این زمینه نسبت به هسته‌ی اصلی کسب‌وکار، بی‌اهمیت و مبهم تلقی می‌شد. این رویه اکنون کاملاً تغییر کرده‌است – کافی‌ست نگاهی به جدول زمانی اطلاعیه‌ها در زیر بیاندازید.

بطور کلی این اطلاعیه‌ها واقعاً جالب‌توجه‌اند. اخیراً نوبت جنرال‌موتورز و فورد بود که در راستای این رقابت، الکتریکی‌سازی خود را اعلام کنند؛ جنرال‌موتورز از برنامه‌ی خود برای تولید بیست خودروی تمام‌الکتریکی جدید تا سال 2023 رونمایی کرد و بدنبال آن فورد نیز به‌سرعت اعلام کرد که تیم جدیدی به تولید خودروهای تمام‌الکتریکی اختصاص داده‌است، علاوه‌بر تکرار مجدد خبر اختصاص بودجه‌ا‌ی 4.5 بیلیون دلاری به 13 مورد خودروهای الکتریکی جدید. فردای آن روز فورد ادامه داده و از حذف یک‌سوم سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در توسعه‌ی خودروهای بنزینی خبر داد.

ماه قبل با اطلاعیه‌های حتی بیشتری همراه بود، از جمله توییت‌هایی که میان ایلان ماسک و مرسدس در رابطه با حجم سرمایه‌گذاری‌های انجام شده توسط مرسدس رد و بدل شد. درهمان ماه فولکس‌واگن، ب ام و، مرسدس، جگوار، هوندا، BYD و دایسون همگی خبرهای مهمی درباره‌ی برنامه‌های EV-محور خود اعلام کردند، اما این خبر “تمام‌الکتریکی شدن” ولوو در جولای بود که توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. حرکتی زیرکانه‌، و شاید هم قدری گمراه‌کننده و در راستای بهبود روابط عمومی بود؛ اما اهداف مهمی برای خود کمپانی و رقابت جاری تعیین کرد. آغاز تولید انبوه مدل 3 تسلا تقریباً میان تمام این‌ خبرها ناپیدا بود. گفتن این حرف البته کمی اغراق‌آمیز است، اما تنها یک سال پیش بسیاری باور داشتند که عملی شدن طرح‌های آن‌ها غیر ممکن است.

بیانیه‌های دولت بخش مهم دیگری از ماجراست که با هدف جهت‌دهی و ایجاد انگیزه در صنعت انجام می‌شود. با توجه به برخی از تبلیغات، این حرکت خوشایند همه نبوده؛ اما انتظار آن می‌رفت که چنین شود. هرگاه کل کشور  درباره‌ی از رده خارج کردن مدل کسب و کار فعلی شما صحبت می‌کنند، صنعتی پیدا می‌شود که به فکر تجدیدنظر درباره رویه‌ی خود بیفتد. در این مورد، بیش از یک صنعت بودند؛ شامل چین، بریتانیا، فرانسه، هند و چند کشور دیگر که همگی درحال سنجیدن برنامه‌های خود برای ممنوعیت خودروهای بنزینی هستند.

همه‌ی این اخبار و اطلاعیه‌ها، روی‌هم‌رفته اشاره دارد به این‌که دوره‌ی جدیدی در انقلاب خودروهای الکتریکی آغاز شده است. در این‌جا درباره‌ی زیربنای این تغییر توضیح خواهم داد. فرضیه‌ی من این است که محرک‌های اقتصاد کلان مرکب از قوانین، رقابت و رشد بازار، درحال هدایت خودروهای الکتریکی به‌سوی جریان اصلی هستند. پیشاپیش اخطار می‌دهم، مطلب طولانی‌ست. اما تحلیل انفرادی هریک از این عوامل، مانع دیدن تصویر کلی می‌شود. خودروهای الکتریکی دارند می‌آیند، در این یکی شکی نیست.

 

قوانین، رقابت، و رشد بازار:

در ادامه متوجه خواهید شد که تحلیل زیر پیرامون خودروهای الکتریکی پلاگین (PEVها) می‌چرخد. امروزه، کمی بیش از %60 فروش EVهای جدید متعلق به خودروهایی‌ست که نیروی آن‌ها تنها توسط باتری تامین می‌شود (BEVها) و باقی فروش مختص خودروهای الکتریکی پلاگین هیبریدی است (PHEVها). PHEVها یک تکنولوژی درحال تغییر وتوسعه هستند، و درحال حاضر مزایایی دارند که با کاهش قیمت باتری و افزایش رنج پیمایش، این مزایا از بین خواهند رفت. توجه داشته باشید که این تحلیل شامل هیبریدهای بدون پلاگ نمی‌شود، آن‌ها دیگر قدیمی شده‌اند. این را نیز بخاطر داشته باشید که هنگام صحبت از وسایل‌نقلیه و فروش ‌آن‌ها، منظور وسایل‌نقلیه مسافربری است (یعنی شامل کامیون‌های باری نمی‌شود). داده‌های فروش سالانه‌ی وسایل‌نقلیه مسافربری از سازمان بین‌المللی تولیدکنندگان وسایل‌نقلیه موتوری، و اطلاعات فروش الکتریکی‌ها از آژانس بین‌المللی انرژی بدست آمده است.

 

قوانین:

توافقنامه‌ی اقلیمی 2015 پاریس مستلزم کاهش گازهای گلخانه‌ای اخص هر کشورتا سال 2030 و یا زودتر است. به‌عنوان بخشی از توافق، کشورها باید سالانه گزارشی مبنی بر میزان پیشرفت خود نیز ارائه دهند. حمل‌ونقل بخش مهمی از انتشار گازهای آلاینده‌ی هر کشور بوده و بخشی‌ست که راه‌حل آن نیز قابل وصول است، یعنی طرح ممنوعیت وسایل‌نقلیه‌ی بنزینی. فرانسه و بریتانیا آغاز این ممنوعیت را از سال 2040، اسکاتلند از سال 2032، و هلند و نروژ نیز از سال 2025 اعلام کردند، و هند و چین نیز درحال توسعه‌ی آن هستند. در هرکدام از این موارد ریزه‌کاری‌هایی وجود دارد. به‌عنوان مثال، نروژ برای دست‌یابی به اهدافش به‌جای اعمال ناگهانی محدودیت‌ها، به اهرم‌های اقتصادی تکیه کرده‌است؛ درصورتی‌که هند اعلام کرده که انتظار دارد بدون نیاز به اعمال مقررات تا سال 2030 الکتریکی شده‌ باشند؛ البته سیاست رسمی آن‌ها در این رابطه تا اواخر امسال اعلام خواهد شد.

بشخصه موافق این قضیه هستم و انتظار دارم که تا پیش از 2040 همگی خودروهای الکتریکی خریده باشیم، عمدتاً به‌دلیل جنبه‌ی اقتصادی آن؛ بخصوص با بالا رفتن قیمت سوخت‌های کربنی. با این وجود، همه‌ی بیانیه‌های دولتی مهم بوده و برای عموم و خودروسازی‌ها چهارچوبی وضع می‌کنند که تحت آن به فعالیت بپردازند؛ و در عین‌حال این اهدافی پویا هستند که درواقع صنعت را پیش می‌برند.

کالیفرنیا و نُه ایالت ساحل شرقی مدت‌هاست که قوانینی وضع کرده‌اند مبتنی بر اختصاص بخشی از فروش کلی خودرو به خودروهایی با انتشار آلایندگی صفر (ZEVها)، که از طریق سیستمی امتیازی اداره می‌شود. این سیستم به خودروهای الکتریکی پلاگین (PEVها) امتیازی جزئی و به خودروهای انتشار آلایندگی صفر با رنج پیمایش زیاد (ZEVها) امتیازی بیشتر می‌دهد. اساساً بموجب همین سیستم است که خودروسازی‌ها اقدام به تولید ZEV در ایالات متحده کرده‌اند.

طی تقریباً مهمترین اطلاعیه‌ی سال، چین اعلام کرد که درحال انجام کاری مشابه است. آن‌ها امتیازی برای خودروهای انرژی نو (New Energy Vehicle) درنظر گرفته‌اند که مستلزم %10 فروش در 2019 و %12 در سال 2020 می‌باشد. ازآنجایی که یک EV می‌تواند موجب کسب چند امتیاز شود، درنتیجه کافی‌ست کمتر از %12 فروش مختص ZEVها باشد. بعنوان مثال اگر ب ام و i3 مطابق با الزامات ذکرشده باشد، به این معنی‌ست که در سال 2020، %4.6 فروش کلی خودرو در چین متعلق به ZEVها خواهد بود، یعنی حدود 1.4 میلیون خودرو در همان سال. محض اطلاع، درحال حاضر حدود 2.5 میلیون PEV در دنیا وجود دارد.

چین به‌دنبال تعیین تاریخی برای ممنوعیت کلی خودروهای بنزینی نیز می‌باشد، که این مسئله توجه کالیفرنیا را به‌خود جلب کرده‌است. کالیفرنیا خیلی مشتاق از دست دادن برتری موقعیت خود در زمینه خودروهای الکتریکی نیست و هم‌اکنون به‌دنبال اهدافی جاه‌طلبانه‌تر و تعیین زمان‌بندی خود برای نهایی کردن منع خودروهای بنزینی است. فکر می‌کنم جمله‌ای که فرماندار آن بکار برد، این بود: “چرا تا الان کاری نکرده‌ایم؟” . بنظر می‌آید رقابتی با هدف EVها آغاز شده و این به معنی افزایش وضع مقررات برای بازار EVهاست.

رشد بازار:

این عامل همواره اندکی مشابه سناریوی “اول مرغ بود یا تخم‌مرغ؟” است. درگذشته تقاضا برای تولید خودروهای الکتریکی پایین بود، که خودروسازی‌ها همین را دلیل عرضه‌ی محدود خود می‌دانند. دیگران عقیده دارند که باتوجه به اندک بودن انتخاب‌های ممکن، مجالی برای تقاضا نبوده‌است؛ بخصوص زمانی‌که گزینه‌های موجود از زیبایی‌شناسی عجیبی برخوردار بودند (که البته روشی موثر برای مقابله با کاهش فروش خودروهای بنزینی سودآورتر بود). تسلا با معرفی مدل 3، معادله را برهم زد و با 400,000 پیش‌فروش خود، این نیاز بالقوه را به همه نشان داد. خودروسازی‌های دیگر نیز دنباله‌روی تسلا شدند. ب ام و حتی برای تهییج کارکنان خود دست به پخش گسترده‌ی ویدیوهایی زد که در آن‌ها خطر تسلا را گوشزد می‌کرد.

اگر شما هم فقط این لفاظی را که خودروهای الکتریکی تنها بخش اندکی از فروش سالانه جهانی را به‌خود اختصاص داده‌اند شنیده‌اید، ممکن است چیز مهمی را درنظر نگرفته باشید: رشد نمایی. از سال 2012، هرسال پلاگین‌ها بیش از %40 رشد داشته‌اند. همان‌طور که نمودار زیر نشان می‌دهد، بطورکلی این یعنی تعداد EVهای به‌فروش رسیده در سال 2017 ده برابر 2012 خواهد بود.

اشتباه برداشت نکنید، درحال حاضر سهم آن از بازار موجود به‌طرز خنده‌داری اندک است؛ %1.1 در مقیاس جهانی (طبق آمار بدست آمده از IEA)، اما طی سه سال اخیر فروش آن با میانگین نرخ رشد مرکب سالانه‌ی %54.6 رشد داشته است.

برای درک بهتر تاثیر رشد نمایی، مثال باکتری‌های درون ظرف را درنظر بگیرید: اگر در هر دقیقه تعداد باکتری‌های درون ظرف دوبرابر شده و پس از گذشت یک ساعت ظرف پر شده باشد، یعنی در دقیقه 59ام نیمی از ظرف پر بوده، دردقیقه‌ی 58ام یک-چهارم ظرف، در دقیقه‌ی 57ام یک-هشتم ظرف، و به همین ترتیب. در دقیقه‌ی 54ام تنها %1.6 ظرف پر است و همه فکر می‌کنند که ظرف هیچ‌وقت پر نخواهد شد؛ مثالی بسیار ساده و البته اغراق‌آمیز. اما واقعیت همین است: ما در دقیقه‌ی 54ام قرار داریم.

هدف از مثال بالا نشان دادن قدرت رشد نمایی بود، اما علاوه‌برآن چالش پیش‌بینی آن را نیز نشان می‌دهد. در طولانی‌مدت تغییراتی هرچند کوچک در نرخ رشد سالانه، می‌توانند اثرات عظیمی بدنبال داشته باشند. تخمین‌هایی که دررابطه با انرژی خورشیدی زده شد بدبختانه دست‌کم گرفته شده و هرسال ارقام پیش‌بینی‌ها باید رو به بالا اصلاح می‌شدند. در این‌جا منظور بی‌اعتبار کردن کارشناسان نیست، کاری که آن‌ها انجام می‌دهند فوق‌العاده دشوار بوده و قطعاً قدری احتیاط در پیش‌بینی‌ها شرط است.

اما درنظر گرفتن این‌که ممکن است خودروهای الکتریکی نیز در وضعیتی مشابه باشند، ارزش‌اش را دارد. بعنوان مثال، در سال 2016 مرکز مالی انرژی‌های نو بلومبرگ (BNEF) طی گزارشی درباره‌ی چشم‌انداز EVها، تخمین زد که فروش سالانه‌ی EVها در سال 2040، %35 فروش کلی خودروها و معادل 410 میلیون دستگاه خودروی PEV خواهد بود. امسال آن‌ها ارقام را اصلاح کرده و به %54 و600 میلیون افزایش دادند. این یعنی 200 میلیون خودروی الکتریکی بیشتر از تخمین اولیه‌ی 410 میلیون، آن‌هم تنها پس از جمع‌آوری داده‌های یک سال. آیا ارقام پیش‌بینی سال بعد نیز افزایش خواهند داشت؟

در بازه‌های زمانی کوتاه‌تر، پیش‌بینی‌ها دقیق‌تر است. ارقام BNEF نشان می‌دهند که انتظار می‌رود تقریباً 2.5 میلیون PEV در سال 2020 به فروش برسد. منطقی بنظر می‌رسد، اما همچنین به این معناست که تا چند سال آتی رشد فروش سالانه‌ی PEVها به %35 کاهش خواهد یافت. با عرضه‌ی مدل‌های بیشتری که قابلیت‌های بهتر و قیمت کمتری دارند، و دولت‌هایی که بازار را برای دستیابی به اهداف جسورانه‌تر تحت‌فشار گذاشته‌اند، این کاهش رشد بعید بنظر می‌رسد. پس بیایید بطور آزمایشی درنظر بگیریم؛ چه اتفاقی می‌افتد اگر نرخ رشد %54.6 سه سال اخیر تا سال‌های 2020 و 2025 نیز ادامه بیابد؟

تأثیر آن چشمگیر خواهد بود. طبق نمودار، بیش از 4 میلیون PEV در سال 2020 به‌فروش خواهد رفت، که یعنی %5 فروش کلی خودروها. این مقدار در سال 2025 بسرعت به فروش 37 میلیون PEV و تقریباً %40 فروش کلی خودروها می‌رسد. این ارقام را با ارقام BNEF، یعنی %3 فروش کل در 2020 و %8 در2025 مقایسه کنید. بشخصه فکر می‌کنم %8 برآورد کمی برای سال 2025 است؛ این رقم بیشتر با نرخ رشد مرکب سالانه‌ی تقریباً %25 جور درمی‌آید. جالب‌تر آن‌که امسال UBS برآوردهای خود از فروش PEV در سال 2025 را %50 افزایش داده و به %14 فروش کلی رسانده‌است – که نشان‌ می‌دهد پیش‌بینی‌های کوتاه‌مدت نیز می‌توانند همان‌قدر غیرقابل‌اتکا باشند.

شاید %54.6 شدنی نباشد، اگرچه تسلا از سال 2013 با نرخ رشد 47 درصدی خود تقریباً به آن رسیده است؛ آن‌هم درحالی‌که همزمان شکل‌دهی پرسنل، زیرساخت، تکنولوژی و رویه‌ی خود از صفر آغاز کرده بود. خوب است که تاریخچه‌ی اسمارت‌فون‌ها را نیز درنظر بگیریم؛ در طی مدت ده سال، از 2004 تا 2014، فروش جهانی اسمارت‌فون‌ها سال‌به‌سال با نرخ %46.4 افزایش یافت و از 27 میلیون دستگاه در سال به بیش از یک میلیارد رسید. درچین، فروش آن حتی خارق‌العاده‌تر هم بود: درسال 2010 کاربران اسمارت‌فون‌ %5 مشترکین موبایل را تشکیل می‌دادند، اما تا سال 2015 این رقم به %70 رسید. تنها در طی پنج سال.

واضح است که اسمارت‌فون‎‌ها، خودرو نیستند. یک اسمارت‌فون معمولی قیمت کمتر و ابعاد کوچکتری دارد و هر دو سال تعویض می‌شود، درصورتیکه یک خودروی  معمولی هر 6.5 سال یک‌بار عوض می‌شود (در آمریکا). یک اسمارت‌فون ظاهراً طول عمری معادل 4.7 سال دارد و یک خودرو تقریباً تا 320 هزار کیلومتر دوام می‌آورد، حدوداً برابر با 15 سال رانندگی معمولی.

اما خودروهای الکتریکی چیزی عرضه می‌کنند که تلفن‌های همراه هیچگاه نخواهند داشت: قیمتی کمتر. تلفن‌های همراه امکانات جدیدی به زندگی ما می‌‌افزایند، اما معمولاً با بهای زیاد. هزینه‌ی بکار انداختن خودروهای الکتریکی همین حالا هم کمتر از بنزینی‌ها است؛ تا سال 2018 انتظار می‌رود که هزینه‌ی کل مالکیت به قیمت متعارف بازار برسد (طبق گزارش UBS)، و بلومبرگ انتظار دارد تا سال 2025 هزینه‌ی پیش‌پرداخت آن کمتر از خودروهای بنزینی باشد. این تنها درمورد خودروهایی‌ست که نیروی آن‌ها فقط توسط باتری تأمین می‌شود (BEVها). ممکن است این تغییر بیشتر از تلفن‌های همراه طول بکشد، اما هنگامی‌که BEVها پیش‌پرداخت کمتری نسبت به خودروهای بنزینی دارند، چرا باید کسی چیز دیگری بخرد؟

 

رقابت:

هرروزه سازندگان بیشتری با برنامه‌ریزی‌های دقیق وارد عرصه‌ی وسایل ‌نقلیه الکتریکی می‌شوند و EVهایشان نیز نقدهایی عالی دریافت می‌کنند. اواخر 2016، خودروی شورولت بولت عرضه شد و جایزه‌ی خودروی سال آمریکای شمالی را دریافت کرد. انتظار آن را داشته باشید که EVهای آتی کلیه‌ی جوایز را از آن خود کنند. فولکس‌واگن همین حالا هم یک e-Golf جدید دارد، نیسان با یک Leaf جدید، ب ام و با یک i3 ارتقأ یافته، هیوندای Ionic خود را عرضه کرده و آئودی، پورشه و جگوار نیز همگی آماده‌ی عرضه‌ی مدل‌های جدید خود در سال 2018 هستند.

بعد از آن نوبت تغییرات اساسی “الکتریکی‌سازی” توسط امثال مرسدس، ب ام و، ولوو، استون‌مارتین، فولکس‌واگن، فورد، جنرال‌موتورز و دیگران است. همگی آن‌ها متعهد شده‌اند تا با روی‌آوردن به خودروهای الکتریکی، صنعت و کمپانی‌هایشان را دوباره شکل دهند. کمپانی تسلا نیز در این جمع حضور دارد، کمپانی‌ای که با تولید مدل 3 خود قوانین بازی را تغییر داد. رقابت شدیدی درجریان است و اگر کمپانی شما یکی از رقابت‌کنندگان نیست… پس دارید چه می‌کنید؟ این خودروسازی‌های درحاشیه، درحال منسوخ شدن‌ هستند و از منسوخ شدن تا “از رده خارج شدن” راه زیادی نیست.

با مقید شدن خودروسازی‌ها و دولت‌ها به الکتریکی‌سازی وسایل‌نقلیه، شاهد صعود چشمگیری در بازار خودروهای الکتریکی خواهیم بود. مدل‌های پلاگین بیشتری درحال عرضه هستند، میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری درحال انجام‌شدن است و دولتمردان نیز بطور جدی درحال برنامه‌ریزی برای خاتمه دادن به خودروهای بنزینی هستند. یک تحول انگاره‌ی حقیقی درحال رخ دادن است و همه‌ی این‌ها را مدیون تسلا هستیم، اگر آن‌ها شدنی‌ها را به دنیا نشان نداده بودند، کسی چه می‌دانست که کی این اتفاق می‌افتاد. مطمئناً آینده‌ی تاریک‌تری پیش رو بود.

 

منبع: چاد برنت در  teslarati.com

پذیرش آغاز انقلاب خودروهای الکتریکی توسط خودروسازی‌ها
5 (100%) 1 vote

درباره Shahab Ranjbar

کارشناس برق الکترونیک و MBA در مدیریت توسعه سازمان و منابع انسانی.

همچنین مطالعه کنید

هیوندای آیونیک الکتریکی 2017 (EV) – نقد و بررسی

هیوندای آیونیک وارد بازار شد و پس از مطلب آشنایی با هیوندای آیونیک که بیشتر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 − 1 =